میمه بزرگ

دهستان ونداده به مرکزیت روستای ونداده -اذان-خسروآباد-زیاد آباد-قاسم آباد-سعیدآباد-رباط آقاکمال-چغاده ومراوند و دهستان زرکانبه مرکزیت روستاهای حسن رباط-لوشاب-لایبید و موته می باشد.

شهر میمه در منتهی الیه شمال استان بین دو رشته کوه زاگرس مرکزی و کوه کرکس با متوسط ارتفاع ۱۹۸۵ متر و حداکثر ۳۴۱۳ متر از سطح دریا بلندترین ارتفاع را در استان اصفهان دارد. میمه در ۱۰۰ کیلو متری شمال اصفهان و در کنار جاده ترانزیت اصفهان - تهران قرار گرفته جمعیت این منطقه فرهنگی حدود ۳۵۰۰۰نفر و از شمال به دلیجان و از جنوب به شهرستان شاهین شهر و از غرب به نجف آباد و گلپایگان و از شرق به اردستان و نطنز و قمصر کاشان متصل است . از نظر آب و هوایی دارای آب و هوای سرد و نیمه معتدل در دشت جلگه ای با شیب ملایم و تقریبا صفات خاص هاشیه کویر است .

دشت موته که از نظر محیط زیست یکی از زیباترین زیستگاههای حیات وحش ایران محسوب می شود و گونه های مختلف جانوری و کمیاب همچون آهو-کل- بزکوهی - پلنگ و غیره و همچنین انواع گونه های گیاهی در آن یافت می شود در این منطقه قرار دارد همچنین انواع معادن از قبیل معدن طلای موته و معادن سنگهای تزئینی قرار دارد . شغل اکثر مردم در قدیم کشاورزی و دامداری سنتی بوده ولی امروز غالب جمعیت میمه را کار مندان و فرهنگیان تشکیل داده و به عنوان یک شهر فرهنگی در استان اصفهان از آن یاد می گردد.

شهری با افتخار میزبانی از ادبا و نویسندگان و علمای بزرگی همچون رشید الدین وطواط - ملا محمد باقر دارانی  - میرزا حسن شهیدی معروف به صدر الاسلام متخلص به طوبی پدر عبد الوهاب شهیدی استاد موسیقی و آواز سنتی در ایران و مرحوم  صادق هدایت که در سفر نامه ی خود از آن به نیکی یاد کرده است .

میمه دارای تاکستان های بسیار غنی و وسیعی میباشد تا جایی که ناصر خسرو نیز در سفر نامه خود به این مطلب اشاره نموده یاد آوری این نکته در سفر نامه مبین کیفیت محصول انگور و قدمت تاریخی میمه می باشد .

و از همه مهمتر مسجد جامع شهر میمه با قدمت تاریخی خاص خود و از جمله افتخارات ویژه این خطه بوده که می تواند جز جاذبه های گردشگری - زیارتی - تفریحی و صنعتی به شمار به رود .