گفتمش نقاش را نقشى بكش از زندگى با قلم نقش حبابى بر لب دريا كشيد
+ نوشته شده در پنجشنبه یازدهم بهمن 1386ساعت 0:6 توسط
|
خرم دلى كه منبع انهار كوثر است كوثر كجا ز ديده پر اشك بهتر است نام حسين و كرببلا هر دو دلرباست نام على اكبر از آن دلرباترست رفتم به كربلا به سر قبر هر شهيد ديدم كه مرقد شهدا مشك و عنبر است هر يك مزار مرقدشان چهار گوشه داشت شش گوشه يك ضريح در آن هفت كشور است پرسيدم از كسى سببش را به گريه گفت پائين پاى قبر حسين قبر اكبر است بالاى سر يكى پير جلوه كرد نزديكى رواق كه نزديكى در است پرسيدم از مخادم آن كين مزار كيست گفتا حبيب نور دو چشم مظاهر است رفتم كنار علقمه ديدم يكى شهيد گفتم چرا جدا ز شهيدان ديگر است گفتا خموش باش كه عباس با مرام منظور او ادب به جناب برادر است ناصر چو به نجف رسيد به گريه گفت هر صبح و شام چشم اميدش به اين در است
